Het leven van een fuifverantwoordelijke

Hallo allemaal, ik ben Michiel jullie fuifverantwoordelijke van &of voor het werkjaar 2015-2016.

Voor diegenen die het nog niet moesten weten organiseren wij elk jaar 5 fuiven, waarvan 4 in de rumba gezamenlijk met Driekant en eentje op onszelf in de Lido. 16 oktober was onze eerste fuif van dit jaar en zo ook mijn eerste fuif die ik organiseerde. Maar wat doe ik dan allemaal voor die fuif? Bij de eerste fuif kreeg ik een beetje hulp om op te starten, van mijn lieve coördinatoren en mijn behulpzame secretaris. Mijn zaal was al geregeld en alles was al afgehandeld met onze vrienden van SABAM. Maar dat is natuurlijk niet alles, mijn grote taak was het bijwonen van het fenomeen “Rocco-toog-vergadering”, een door elkaar gekwetter van een aantal mannen en vrouwen. Waarvan, je gelooft het nooit, een verslag van wordt gemaakt ter grote van een bierkaartje en effectief op een bierkaartje. Al duurt het soms een tijdje vooraleer dit gedigitaliseerd wordt, was het een goed startschot om te beginnen aan het regelen van de fuif. Want ik had toen nog de volle 2 weken, totaal geen tijdsdruk *kuch*.

Natuurlijk stond ik er niet alleen voor, met de post werd er mij een wederhelft gestuurd vanuit driekant. Met de verenigde krachten tussen een bio-ingenieur en een bio-ingenieur in spé, zagen we het echt zitten om de fuif tot een goed einde te brengen. Zeker omdat we beide personen zijn die geen stress kennen, was er nooit een probleem en kwam alles wel goed. Het kan iedereen wel gebeuren dat je 4u voordat de fuif nog een papiertje of 2,3… oké misschien nog een stuk of 25 moeten maken. Maar met dat allemaal verholpen konden we vertrekken naar de zaal, daar moest blijkbaar nog wat dingen klaar gezet worden.

Nu was er nog een probleempje, omdat je altijd veel spullen nodig hebt om een fuif te organiseren, zijn deze verzameld in een hele mooie houten koffer. Een grote koffer van een 80kg en om het een beetje een uitdaging te maken zonder handvaten en dit naar boven duwen op een mini-trapje van gegoten beton. Gelukkig door de kracht van een paar mannen waaronder mezelf was dit een “piece of cake”. Uiteindelijk aangekomen in de snel was alles snel aangekleed met het opplakken van posters en het verspreide met doosjes muntjes voor een frisse adem. Toen gingen de deuren open en het volk kon binnen stromen, maar wat moet een fuifverantwoordelijke dan nog doen? Als een echte gentleman, zorg ik voor mijn lieve shifters dat ze nooit dorst hebben en met mijn cheerleader kunsten dat ze er blijven zin in hebben. Voor de rest van de avond kijk ik toe dat iedereen een beetje braaf is en zelf wat plezier maken is natuurlijk ook belangrijk.

Na 6,5u feesten is het helaas tijd om terug naar huis te gaan, aan alle mooie dingen komt een einde. Gelukkig zijn er mensen die hun roeping vinden in het opruimen van de fuifzaal en mij daarbij helpen. Met verenigde krachten maken we de rumba weer spik en span (het is maar hoe hoog je de lat legt) en kunnen we alles weer inpakken in onze mooie doos. We nemen ze dan mee naar ons mooi cafeetje en bergen ze weer op voor onze volgende fuif. Na een heel fijne avond beginnen we toch een beetje op zombies te lijken en gaan we rustig in ons bedje liggen om heel lang uit te slapen. Maar dit doen we heel graag voor jullie!

Dus aan al diegenen die er waren 16 oktober, merci om te komen het zou niet hetzelfde geweest zijn zonder jullie! Aan diegene die niet konden, wees niet getreurd jullie krijgen nog een kans op 11 december ;-).

Tot dan,
Met veel liefde,
Jullie fuifverantwoordelijke x.